BÖLÜM 3
Kapı neredeyse yerinden çıktı.
Oğlum ağlamaya başladı. Mariana bağırdı. Annem koluma sarıldı. Babam:
— Javier, kardeşini kurtar dedi.
O an her şeyi anladım.
Onlar için ben oğul değildim. Çıkış yoluydum.
Üç adam içeri girdi. Liderleri Beto’ya baktı:
— Nereye kaçıyorsun?
Önlerine geçtim:
— Borcu o aldı.
Adam güldü:
— O ödemezse herkes öder.
Babam yine beni itti:
— İmzala!
Ona baktım:
— Hayır.
Kanıtları gösterdim. Polisi aradığımı söyledim.
Beto çöktü. Her şeyi itiraf etti.
Adamlar gitti.
Ev sessizliğe gömüldü.
Sonunda dedim ki:
— Bugün gidiyorsunuz.
Babam:
— Artık ailen yok dedi.
Cevap verdim:
— Kötü bir koca olmaktansa ailesiz kalırım.
O gün gittiler.
Aylar geçti. Paranın bir kısmını geri aldım. Ailemle bağımı kestim. Ama huzurumu geri kazandım.
Mariana yeniden gülümsemeye başladı. Oğlum artık annesinin hizmetçi gibi görüldüğü bir evde büyümüyor.
Ve şunu öğrendim:
Kan sana soyadını verir. Ama gerçek aileyi sadakat, saygı ve sevgi belirler.
