Cami Avlusunda Bulduğum O Küçük Paket Hayatımı Değiştirdi: 30 Yıl Sonra Gerçek Ortaya Çıktığında Gözyaşlarıma Hakim Olamadım!
Tarih: 11.04.2026 00:19
Kışın o dondurucu soğuğu, insanın ruhuna işleyen bir bıçak gibiydi. Kırk beş yaşındaydım ve hayatımın en karanlık döneminden geçiyordum. Eşim Emine, amansız bir hastalık yüzünden kucağımda can vermişti. Evimiz artık sadece anıların ve sessizliğin hüküm sürdüğü bir boşluktan ibaretti. Her akşam olduğu gibi, mahallenin eski camisine gitmiş, huzur bulmaya çalışmıştım. Yatsı namazı kılındıktan sonra cemaat dağılmış, ben ise biraz daha kalıp dua etmek istemiştim. Dışarı çıktığımda kar taneleri havada asılı kalmış gibiydi. Tam avlunun büyük demir kapısına yönelmiştim ki, şadırvanın arkasından gelen o zayıf, titrek sesi duydum. Önce rüzgarın uğultusu sandım ama hayır, bu bir bebeğin ağlama sesiydi. Adımlarımı sesin geldiği yöne doğru çevirdiğimde, mermer basamakların üzerinde duran küçük bir paketle karşılaştım. Yeşil, yün bir battaniyeye sarılmıştı. Eğilip onu kucağıma aldığımda, buz gibi soğukta kalmış o minik suratın morardığını gördüm. Kalbim yerinden çıkacak gibi çarpmaya başladı. O an, bu sahipsiz bedenin aslında benim yaralı ruhuma gönderilmiş bir emanet olduğunu hissettim. Battaniyenin arasına sıkıştırılmış kağıtta sadece ‘Ona layık olduğu hayatı verin’ yazıyordu. İsmim Hasan’dı ama o gece, ismimin yanına ‘baba’ sıfatının ekleneceğini henüz bilmiyordum.DEVAMI DİĞER SAYFADA
