— Ne yapıyorsun sen?! Eşyalarıma dokunmana kim izin verdi?! Şimdi polisi ararım!
Otobüste sessizlik oldu.
— Ben sadece oturmak istemiştim… — dedi kadın şaşkınlıkla. — Burası boş, önce rica da ettim…
Genç adam alaycı bir gülümsemeyle soğukça söyledi:
— Bu koltuk dolu.
— Peki kim tarafından? — diye sessizce sordu kadın.
— Ayağım tarafından.
Bu sözlerden sonra ağır ayağını yeniden koltuğun üzerine koydu ve ekledi:
— Hem ayrıca… senden yaşlılık kokusu geliyor. Yanında oturmak istemiyorum.
Otobüse ağır bir sessizlik çöktü. Kimse müdahale etmedi.
Küstah genç adam, sadece birkaç saniye sonra başına ne geleceğini hayal bile edemezdi. 😨😥
Ve tam o anda kalabalığın içinden bir ses yükseldi.
— Hey sen, şişko, — dedi pencerenin yanında duran genç kız. — Kendini hiç duyuyor musun?
Herkes ona döndü. Kıza baktılar. O ise korkusuzca ve tereddütsüz bir şekilde doğrudan gence bakıyordu.
— Bu kadın, senin yanına oturmayı kabul edecek tek kişi. O da sadece ayakta durmakta zorlandığı için. Sen ise sanki herkes sana borçluymuş gibi davranıyorsun.
Genç adam yüzünü buruşturdu, ama cevap vermeye fırsat bulamadı. Kız devam etti:
— Yukarı bak. Şu tabelayı görüyor musun? Bu koltuklar yaşlılar ve ayakta durmakta zorlananlar içindir. Yoksa küstahlığından bunu da mı göremiyorsun? En iyisi yürüyerek git, sana faydası olur.
Otobüste biri sessizce güldü. Sonra bir başkası. Ve bir anda kahkaha yayılmaya başladı.
