Odanın köşesine küçük bir kamera yerleştirdi ve masaya doğru çevirdi. Kimseye hiçbir şey söylemedi.
Sabah herkesten erken geldi ve depoya kapanarak kaydı başlattı
İlk iki saat sessizlik vardı.
Sonra onu gerçek dehşete düşüren bir şey gördü.
Sonra – hareket. Gelin derin bir nefes aldı. Ani, sanki sudan çıkmış gibi. Parmakları kasıldı. Gözleri yavaşça açıldı.
Morg çalışanı ekran karşısında donup kaldı. Birkaç dakika sonra odaya doktor girdi. Yalnız değildi – yanında damat vardı.
Kayıtta doktorun sesi duyuluyordu:
“Her şey yolunda. Doz tam olarak hesaplandı. Resmi olarak – klinik ölüm. Belgeler hazır.”
Damat endişeyle etrafına baktı.
“Çabuk olun. Bizi görmemeliler.”
Genç kadını ayağa kaldırdılar. Zayıftı ama bilinçliydi. Servis çıkışından dışarı çıkardılar. Çalışan kadın kıpırdamadan oturuyordu.
Artık her şeyi anlamıştı.
Ortada tesadüfi bir zehirlenme yoktu. Gelin derin bir ilaç komasına sokulmuştu. Nabız neredeyse ölçülemeyecek seviyeye düşürülmüştü. Yüzeysel kontrolde ölü görünüyordu.
Neden?
Düğünden birkaç gün önce gelin adına büyük bir hayat sigortası yapılmıştı. Ölüm halinde para eşe geçecekti.
Ama daha fazlası vardı. Genç kadının babasının şirketinde hissesi vardı. Resmi olarak yaşıyorken onun imzası olmadan işlem yapılamıyordu. Ölümden sonra kontrol vekâletle damada geçecekti.
Plan ikiliydi: sigorta parasını almak ve varlıkları devretmek. Sonra “beden” ek inceleme olmadan yakılacaktı.
Kayıda göre gelin planı biliyordu. Yurtdışında yeni bir hayat başlatmak ve ailesinden kurtulmak için ortadan kaybolmayı kabul etmişti.
Ama bir şeyi hesaba katmamışlardı – “yanılmışsın” sözlerine inanmayan çalışanı
Kayıt kopyasını sakladı.
Ve bu kez doktorun odasına yalnız girmedi
