Sonsuz Mutluluk
Ayşe yaşlandığında, Yusuf ve çocukları yanında oldu. “Mutlu bir hayatım oldu. Seni sevdim. Herkesi sevdim,” dedi son nefesinde. Yusuf, “Her zaman seveceğim,” dedi gözyaşlarıyla. Ayşe’nin mirası, şifa merkezi, topluluk, çocukları, torunları ve en önemlisi aşk hikayesi oldu.
İnsanlar hâlâ anlatıyor: Bir zamanlar kimsenin istemediği bir kız vardı. Babası onu ceza olarak bir çobana verdi. Ama o çoban onu kimsenin sevemediği gibi sevdi ve birlikte hayatlarını en güzel şekilde yaşadılar. Bazen hayatın en büyük cezaları en büyük armağanlara dönüşür. Gerçek mutluluk, sahip olduklarını değil, kim olduğunu kabul ettiğinde başlar.
