Adamın böyle bedduâ etmesine aldırmayan süvârî, onu ovada durmaksızın
koşturuyordu.
KÖTÜLÜK GİBİ GÖRÜNEN İYİLİK
O kimse, saatlerce ağlaya ağlaya koştu. Nihâyet safrası kabardı ve kusmaya başladı. İstifra ederek; iyi, kötü ne varsa içerdekilerin hepsini çıkardı. Bu arada, o yılan da dışarı çıktı. O, görünüşü korkunç kara yılanın dehşetinden, bütün dertlerini unuttu.
Dedi ki: “Meğer sen, melek gibi bir insan imişsin veya Allahü teâlânın bir rahmeti.
