18 yıl önce bir uçakta terk edilmiş halde bulduğum ikiz bebekleri evlat edindim. Beni kederde boğulmaktan onlar kurtardı. Geçen hafta, onların annesi olduğunu iddia eden bir yabancı çıkageldi. Çocuklarımın eline tutuşturduğu belge, onun sevgi için değil, bambaşka bir sebeple döndüğünü kanıtlıyordu.
Ben Müzeyyen. 73 yaşındayım ve size acının bana annelik için nasıl ikinci bir şans verdiğini anlatmam gerekiyor. On sekiz yıl önce, yaşadığım şehre dönmek için uçaktaydım… Kızımı toprağa vermeye gidiyordum. Değerli torunumla birlikte bir trafik kazasında can vermişti ve sanki göğsümün içi oyulmuş gibi hissediyordum.
Yaşadığım şehre… Kızımı gömmeye dönüyordum.
Üç sıra önümdeki karmaşayı, ağlama sesleri görmezden gelinemeyecek kadar yükselene dek fark etmedim. Koridor koltuklarında yapayalnız oturan iki bebek vardı. Biri erkek biri kız, muhtemelen altı aylıktılar; ağlamaktan yüzleri kızarmış, minicik elleri titriyordu.
İnsanların söyledikleri beni çığlık atma noktasına getirdi.DEVAMI DİĞER SAYFADA
