Zararlılar Neden Pirince Direnemez (Ve Bu Neden Onların Ölümcül Hatasıdır)
Sıçanlar ve hamamböcekleri seçici yiyiciler değiller, ama pirinç? Bu, onların en büyük cazibesi. Pişmemiş pirincin hafif, fındıksı aroması onları mıknatıs gibi çekiyor. İnce bir toz haline getirildiğinde, doğada özledikleri yumuşak, sindirilebilir yiyecekleri taklit ediyor. Bu zararlılar, hızlı enerji için nişasta aramak üzere evrimleşmişler ve bu da pirinci karşı konulmaz bir cazibeye dönüştürmüş.
Ama işte işin zekice tarafı: Pirinç tek başına onları besliyor. Alçı ile birleştiğinde ise bir Truva atına dönüşüyor. Zararlılar, ziyafet çektiklerini sanarak onu sömürüyor. Sonra doğa devreye giriyor. Bu kombinasyon, biyolojilerini hiçbir zehrin erişemeyeceği bir şekilde kullanıyor: sessiz, kesin ve durdurulamaz.
Paris alçısı sadece el sanatları veya ev onarımları için değildir. Genellikle toz alçı veya beyaz çimento olarak da adlandırılan bu ince beyaz toz, yutulduğunda haşerelerin en büyük kabusuna dönüşür. Az miktarda bile insanlar için zararsızdır (tıbbi alçılarda bile kullanılır), ancak bir fare veya hamamböceğinin içinde ciddi bir reaksiyona girer.
Karışım yendiğinde midelerine ulaşır. Suya susarlar, siz de akıllıca bir şekilde yakınlarda bir yere koyarsınız. Alçı nemi emer ve genleşerek katı bir kütleye dönüşür. Tıkanıklık oluşur. Kaçış yok. Hayatta kalma yok. Bu, sizin bulmanız için dağınık cesetler bırakmayan temiz ve içten bir arınmadır; haşereler genellikle yok olmak için yuvalarına çekilirler.
