“KIZIM, BENİ DUYUYORSAN EVİNE DÖN”
Sözlerine gözyaşları içinde devam eden Hıra, “Damadım da o sırada bağırmış. Kızım beni duyuyorsan, evine dön. Torunumu çok özledim. Osman’ım yokken hiçbir şey yapamıyorum, ne uyuyabiliyorum ne de bir lokma geçiyor boğazımdan. Osman benim elimde büyüdü, doğduğundan beri yanımdaydı. Kızımı ya da torunumu gören, duyan varsa ne olur haber versin” ifadelerini kullandı.
________________________________________
“PAZAR GÜNÜ KONUŞTUK, HİÇBİR ŞEYİ FARK ETMEDİM”
Ablası Ayşe Çalık ise son konuşmalarını anlatarak, “Ben İstanbul’da yaşıyorum. Pazar günü öğle saatlerinde kardeşimle konuştuk. O görüşmeden yaklaşık 10 dakika sonra evden çıkmış. Pazartesi günü de eniştem arayıp ‘Kardeşin kayıp, ulaşamıyorum’ dedi. Hemen otobüse atlayıp geldim,” dedi.
Kardeşiyle yaptığı son telefon görüşmesinin oldukça sıradan geçtiğini anlatan Çalık, “Kardeşim İstanbul’a geldiğinde mantar toplamıştı. Ben de sosyal medyada paylaşınca, arayıp sohbet ettik. ‘Mantarları parayla mı aldın?’ diye sordu, ben de ‘Hayır, sen toplamıştın’ dedim. O sırada yeğenim Osman da telefona girdi, benimle konuştu. Ne kardeşimde bir gerginlik ne de moral bozukluğu hissettim” diye konuştu.
________________________________________
