“Temiz. Kanser artık yok.”
Oğlum zaferle çıktı. Ama bu zafer sadece hastalığın değil.
Bu, umutla yürüyenlerin, pes etmeyenlerin, içindeki çocukla savaşanların zaferi.
Artık her nefesimiz bir kutlama.
Her kahkaha bir zafer marşı.
Her sabah, yeniden doğduğumuz bir gün.
Oğlum kanseri yendi.
Ve bize öğretti ki:
Umut, korkudan daha güçlüdür.
İsterseniz bu hikayeyi bir kitapçık, kısa film senaryosu ya da kişisel bir blog yazısı haline getirebiliriz. Size ve oğlunuza sonsuz sağlık, mutluluk diliyorum.
