Bir masal diyarı.
Katedralin önündeki meydan, misafirler ve meraklı yoldan geçenlerle doluydu. Verónica’nın giydiği elbise sıradan bir elbise değildi; büyükannesinin elleriyle dikilmiş, aile gururunun ve atalarının ustalığının ağırlığını taşıyordu. Geleneksel Oaxaca desenlerinden esinlenen danteller güneşte parıldıyordu; her detay, çocukluğundan beri beslediği bir hayalin sessiz bir kanıtıydı.
“Hazır mısın çocuğum?” diye fısıldadı annesi Doña Carmen, titreyen eliyle duvağını düzeltirken. Verónica’nın gülümsemesi ışıl ışıldı, ama içindeki sessiz bir ses aylardır sakladığı kaygıyı hatırlatıyordu.
Uyarı işaretleri vardı: öfke patlamaları, kontrolcü yorumlar ve bazen Juan Carlos’un bakışlarında beliren rahatsız edici bir gölge. Ama o, bunların işin baskısı olduğuna, evliliğin fırtınaları yatıştıracağına inanarak bunları görmezden gelmişti.
Tören ihtişamla gerçekleşti. Fuentes ailesinin uzun zamandır müttefiki olan Peder Jiménez töreni yönetti. Sıralar dört yüz davetliyle doluydu: Oaxaca’nın göz alıcı seçkinlerini oluşturan politikacılar, ileri gelenler ve ileri gelenler. Kalabalığın kenarlarında, ihtişamın gölgesinde kalmış ama gizli bir gururla ışıldayan Verónica’nın mütevazı ailesi oturuyordu.
Resepsiyon: Görkemli Bir Tablo
Kutlama, lüks bir otele dönüştürülmüş sömürge dönemi malikanesi Hacienda Los Laureles’te devam etti. Çiçek açmış jakaranda ağaçları, avluya mor yapraklarıyla dökülerek, konuklar el yapımı mezcal yudumlarken ve geleneksel Oaxaca mutfağının gurme versiyonlarının tadını çıkarırken bir gölgelik oluşturdu.
Bir an için o gün hafızalarda saklanan bir rüya gibi göründü. Kahkaha, müzik ve zarafet havayı doldurdu. Ama kaderin farklı bir planı vardı.
Damadın
ailesinin reisi Don Hernando Fuentes kadeh kaldırmak için ayağa kalktığında, bahçeye sessizlik çöktü. Konuklar, dua veya miras sözleri bekleyerek öne eğildiler. Ancak konuşma, bunun yerine ürpertici bir hal aldı.
Keskin ve hesaplı sözleri Veronica’yı soğuk bir demir gibi vurdu. Birlikten değil, hakimiyetten bahsediyordu; Mendoza ailesinin nüfuzlu bir soyun parçası olmaktan dolayı ne kadar şanslı hissetmesi gerektiğinden, bu evliliğin bir ittifak değil, bir kazanım olduğundan bahsediyordu.
Oda dondu. Bazı konuklar endişeli bakışlar attı; diğerleri kadehlerinden gergin bir şekilde yudumladı. Veronica’nın kutlama maskesi çatladı.
