“Bak, isteyince oluyormuş,” dedi kadın zafer kazanmış gibi. “En başta uslu uslu yapsaydın ya.”
Ama tam o anda genç adam öyle bir şey yaptı ki herkes donup kaldı. 😨😢
Bu sözlerden sonra genç pantolon paçasını kaldırdı. Altında protez bir bacak vardı. Metal kısmı ışıkta parladı. Otobüste birileri hafifçe nefesini tuttu. Bir adam gözlerini yere indirdi, yaşlı bir kadın eliyle ağzını kapattı.
Kadının yüzü bir anda bembeyaz oldu. Az önceki özgüveninden eser kalmamıştı. Bir şey söylemeye çalıştı ama kelimeler boğazında düğümlendi. Çocuklar annelerine daha sıkı sarıldı.
Genç sakince pantolon paçasını indirdi ve tekrar yerine oturdu. Gereksiz tek bir söz söylemedi. Etrafına bakmadı. Kimseyi utandırmaya çalışmadı. Yüzünde öfke yoktu; sadece yorgunluk vardı.
Otobüse ağır bir sessizlik çöktü. Yolculardan biri alçak sesle, bir insanı dövmelerine ya da yaşına bakarak yargılamamak gerektiğini söyledi. Birkaç kişi başıyla onayladı.
Kadın artık yer talep etmiyordu. Sadece sessizce ayakta duruyor, camdan dışarı bakıyordu.
