Her zamanki gibi sakin bir sabah gibi başladı. Çiçeklerle ilgilenmek ve kedilerin gece boyunca ortalığı batırıp batırmadığını kontrol etmek için sulama kabımla dışarı çıktım. Ama kapıyı açtığım anda, burnuma o kadar kötü bir koku geldi ki neredeyse kabı düşürüyordum. Hava yoğundu; metalik, ekşi ve garip bir şekilde ağırdı.
Duraksadım, kokunun nereden geldiğini anlamaya çalışıyordum. Sonra gördüm.
Çiçek tarhının yakınında, nemli toprağın altında yarı gizlenmiş, daha önce hiç görmediğim bir şey vardı.
Sümüksü, kırmızı ve parıldıyordu ; sanki biri bir yaratığı ters yüz etmiş gibiydi. İçinden iğrenç bir çürüme kokusu yükseliyordu; güneşte uzun süre kalmış çürüyen et gibi keskin ve boğucu. İlk düşüncem orada küçük bir hayvanın öldüğüydü. Ama daha yakından baktığımda, hafifçe hareket ettiğini, rüzgarda titrediğini gördüm. Devamı snraki syfada..
