Sabah saat üçte kızım beni aradı, hemen gelmem için yalvardı, ama hastaneye vardığımda doktor çoktan cesedini bir çarşafla örtmüş ve sessizce başsağlığı dilemişti
Sabah saat üçte kızım beni aradı, hemen gelmem için yalvardı, ama hastaneye vardığımda doktor çoktan cesedini bir çarşafla örtmüş ve sessizce başsağlığı dilemişti…
Damadım kızımın bir soyguncu tarafından saldırıya uğradığını söyleyerek yalan söyledi ve polis ona inandı. Ama saklayamayacağı kanıtlarım vardı
Sabah saat üçte telefon çaldı. Hemen iyi bir şey olmayacağını anladım. Kızım ağlıyordu ve zar zor konuşabiliyordu. Sürekli, “Anne, lütfen gel… yine o… korkuyorum.” diye tekrarlıyordu.
Hiç soru sormadan hemen yola çıktım. Ama zamanında yetişemedim.
Hastaneye aceleyle girdiğimde bir doktor beni karşıladı. Gözlerime bile bakmadı. Sadece kızımın yüzünü nazikçe bir çarşafla örttü ve yumuşak bir sesle:
— Çok üzgünüm.
Çığlık atmadım. Sadece orada durup baktım. Doktor, ezberlenmiş bir metni okuyormuş gibi devam etti:
— Kocasına göre, eve dönerken soyulmuş. Ne yazık ki, aldığı yaralar yaşamla bağdaşmıyormuş.DEVAMI DİĞER SAYFASI
