O anda kendimi tutamadım, babama sarıldım. İkimiz de gözyaşları içinde birbirimize sıkıca sarıldık.
O gece annemin gerçek elbisesini giydim. Kumaş tenime değdiğinde, sanki annem bana dokunuyormuş gibi hissettim. Balonun yapıldığı salona girdiğimde herkesin bakışları bana çevrildi. O an sadece güzel bir elbise taşımıyordum; annemin sevgisini, babamın koruyuculuğunu ve kötülüğün karşısında iyiliğin kazandığını da üzerimde taşıyordum.
Benim için o gece sadece bir mezuniyet balosu değildi. Aynı zamanda karanlık bir günün ardından ışığa çıktığım, hayatım boyunca unutamayacağım bir başlangıçtı.
