On dört yıldır kayıptı; erkek kardeşi, kız kardeşine ait çamaşırı büyükbabasının yatağının altına gizlenmiş halde buldu.
Polis yirmi dakikadan kısa bir sürede geldi ama Gökhan için bu süre bir sonsuzluk gibiydi.
Kimse o giysiye tekrar dokunmadı. Rutubet, naftalin ve eski ilaç kokan evin ana yatak odasındaki şifonyerin üzerinde, sessiz bir kanıt gibi öylece duruyordu. Amcası Mert huzursuzca bir ileri bir geri yürüyor, yumruklarını sıkıyordu. Gökhan’ın annesi Leyla henüz aranmamıştı; bunun sebebi merhamet mi yoksa korku mu, kimse bilmiyordu. Bir anneye, yıllardır kayıp olan kızının kıyafetinin, kendi babasının yatağının altına gizlenmiş halde bulunduğunu nasıl söylerdiniz? DEVAMI İÇİN DİĞER SAYFAYA GEÇİNİZ
